۱-      یکی از بهترین راه­های تخریب طبیعت افزایش زاد و ولد انسان است. افزایش کودک باعث افزایش نوشتن یادگاری بر تنه درخت و کندن شاخه درخت و.... می شود. اگر به قول سهراب در دست هر کودک شهر شاخه ای باشد شهر کچل کچل می شود.

2-       دومین راه کار تخریب طبیعت افزایش زاد ولد انسان است. وقتی که این محصولین زاد و ولد بزرگ می شوند و به سن ماشین(بر وزن سن ازدواج) می رسند شروع به دست و پا زدن برای دست و پا کردن ماشین می­افتند؛ یکی دست توی جیب بابایش می کند و با پول خرده­هایش یک ماشین مدل بالا(بر وزن بنز و کمری و...) می­خرد و یکی با قرض و قوله و وام «قرض کن پس نده» یک گاری قیژقیژی دود دودی می خرد و کیلو کیلو به حلقوم طبیعت می دهد.

3-       سومین راهکار تخریب طبیعت افزایش ولد و زاد انسان است. وقتی که ولد و زاد آدمیزاد بالا رفت درصد حضور کودکان سن انقداق(بر وزن انفعال از ماده­ی قنداق) افزایش میابد. وقتی که والدین این کودکان برای گردش به دامان پر مهر طبیعت می روند و میخ خود را در نقطه ای به زمین می کوبند، مادر دلسوز جهت کاهش فشار بچه­اش را به قصد تخریب در دامان طبیعت سرپا می گیرد اما نمی داند که با این کار خدمت بزرگی به تقویت گیاهان می کند وگر نه این کار را نمی کرد.

4-       چون مورد قبلی راهکار تخریب نبود بلکه شُبهه آن بود این مورد مورد سوم می شود: سومین راهکار تخریب افزایش زاد و ولد حیوان است، با افزایش زاد و ولد حیوانات به خصوص گوسپند و گاو و اشتر (و در مواردی خر!) و مرغ و بوقلمون و بلدرچین و.... سبب افزایش منابع غذایی برای آدمیزاد می­شود و این افزایش سبب افزایش زاد و ولد در انسان می­شود. طبق موارد قبلی افزایش زاد و ولد سبب نابودی طبیعت می شود.

5-       چهارمین راهکار نابودی طبیعت جلوگیری از افزایش زاد و ولد است!

مولانا می گوید: بودشان حرص لقای ممتنع    چون حریص است آدمی فی ما مُنِع

یعنی آدمیزاد به آنچه که منع می شود حریص است. پس این جلوگیری از ازدیاد زاد و ولد نتیجه عکس می دهد و زاد و ولد زیاد می شود. پس طبیعت نابود می شود.

امید است که این روشها بتواند همه دوستان را در جهت نیل به این هدف یاری کند.

کاریکاتور بالای متن: